1/27/2009
Koniec odszkodowania?
Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 19 stycznia 2009r.
sygn. IV CSK 385/08
Co do zasady ubezpieczyciel wypłaca ofierze wypadku komunikacyjnego rentę do czasu wyczerpania sumy gwarancyjnej. Jednak wyjątkowo sąd ma możliwość ukształtowania na nowo stosunku między ubezpieczycielem a ofiarą wypadku. W zależności od okoliczności sąd może dostosować umowę do zmieniającej się sumy gwarancyjnej. Nie oznacza to jednak automatycznego podniesienia jej do górnej granicy.
1/16/2009
Zadośćuczynienie: wysokość
Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 18 listopada 1998 r.
II CKN 353/98
Nie można taryfikować zadośćuczynienia za krzywdę według procentów trwałego uszczerbku na zdrowiu. Zdrowie ludzkie jest dobrem o szczególnie wysokiej wartości i w razie uszczerbku na zdrowiu zadośćuczynienie pieniężne powinno być odpowiednio duże.
z dnia 18 listopada 1998 r.
II CKN 353/98
Nie można taryfikować zadośćuczynienia za krzywdę według procentów trwałego uszczerbku na zdrowiu. Zdrowie ludzkie jest dobrem o szczególnie wysokiej wartości i w razie uszczerbku na zdrowiu zadośćuczynienie pieniężne powinno być odpowiednio duże.
Zadośćuczynienie: rozmiar krzywdy
Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 10 czerwca 1999 r.
II UKN 681/98
Przy ocenie wysokości zadośćuczynienia za krzywdę (art. 445 § 1 kc) należy uwzględniać przede wszystkim nasilenie cierpień, długotrwałość choroby, rozmiar kalectwa, trwałość następstw zdarzenia oraz konsekwencje uszczerbku na zdrowiu w życiu osobistym i społecznym.
z dnia 10 czerwca 1999 r.
II UKN 681/98
Przy ocenie wysokości zadośćuczynienia za krzywdę (art. 445 § 1 kc) należy uwzględniać przede wszystkim nasilenie cierpień, długotrwałość choroby, rozmiar kalectwa, trwałość następstw zdarzenia oraz konsekwencje uszczerbku na zdrowiu w życiu osobistym i społecznym.
Zadośćuczynienie: spadek siły nabywczej pieniądza
Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 12 września 2002 r.
IV CKN 1266/2000
Ustalając wysokość zadośćuczynienia, mającego rekompensować szkodę niemajątkową, która z zasady ma charakter dynamiczny sąd powinien przy tym uwzględniać nie tylko sytuację istniejącą w chwili wydawania wyroku, lecz także przyszły spadek siły nabywczej pieniądza i przyznać je w odpowiednio wyższej kwocie.
Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 12 września 2002 r.
IV CKN 1266/2001
Ustalając wysokość zadośćuczynienia za szkodę niemajątkową sąd powinien uwzględniać nie tylko sytuację istniejącą w chwili wydania wyroku, lecz także przyszły spadek siły nabywczej pieniądza i przyznać je w odpowiednio wyższej kwocie.
z dnia 12 września 2002 r.
IV CKN 1266/2000
Ustalając wysokość zadośćuczynienia, mającego rekompensować szkodę niemajątkową, która z zasady ma charakter dynamiczny sąd powinien przy tym uwzględniać nie tylko sytuację istniejącą w chwili wydawania wyroku, lecz także przyszły spadek siły nabywczej pieniądza i przyznać je w odpowiednio wyższej kwocie.
Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 12 września 2002 r.
IV CKN 1266/2001
Ustalając wysokość zadośćuczynienia za szkodę niemajątkową sąd powinien uwzględniać nie tylko sytuację istniejącą w chwili wydania wyroku, lecz także przyszły spadek siły nabywczej pieniądza i przyznać je w odpowiednio wyższej kwocie.
Zadośćuczynienie: warunki życia
Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 30 stycznia 2004 r.
I CK 131/2003
Powołanie się przez sąd przy ustalaniu zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę na potrzebę utrzymania wysokości zadośćuczynienia w rozsądnych granicach, odpowiadających aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życiowej społeczeństwa, nie może prowadzić do podważenia kompensacyjnej funkcji zadośćuczynienia.
Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 12 lipca 2002 r.
V CKN 1114/2000
Wysokość zadośćuczynienia powinna uwzględniać także stosunki majątkowe oraz poziom życia istniejące w kraju miejsca zamieszkania poszkodowanego.
z dnia 30 stycznia 2004 r.
I CK 131/2003
Powołanie się przez sąd przy ustalaniu zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę na potrzebę utrzymania wysokości zadośćuczynienia w rozsądnych granicach, odpowiadających aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życiowej społeczeństwa, nie może prowadzić do podważenia kompensacyjnej funkcji zadośćuczynienia.
Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 12 lipca 2002 r.
V CKN 1114/2000
Wysokość zadośćuczynienia powinna uwzględniać także stosunki majątkowe oraz poziom życia istniejące w kraju miejsca zamieszkania poszkodowanego.
1/13/2009
Zadośćuczynienie: suma odpowiednia
Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 28 września 2001 r.
III CKN 427/2000
Pojęcie „sumy odpowiedniej” użyte w art. 445 § 1 kc ma charakter niedookreślony. W judykaturze wskazane są kryteria, którymi należy kierować się przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia. Zadośćuczynienie ma mieć przede wszystkim charakter kompensacyjny, wobec czego jego wysokość nie może stanowić kwoty symbolicznej, lecz musi przedstawiać jakąś ekonomicznie odczuwalną wartość. Jednocześnie wysokość ta nie może być nadmierna w stosunku do doznanej krzywdy, ale musi być „odpowiednia” w tym znaczeniu, że powinna być - przy uwzględnieniu krzywdy poszkodowanego - utrzymana w rozsądnych granicach, odpowiadających aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życiowej społeczeństwa.
Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 7 października 1998 r.
I CKN 418/98
Dla oceny, czy określona suma jest „odpowiednim”, w rozumieniu art. 445 § 1 kc, zadośćuczynieniem za doznaną krzywdę nie ma wpływu sytuacja - w szczególności majątkowa - sprawcy szkody.
Wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie
z dnia 8 grudnia 1992 r.
I ACr 429/92
Określenie „odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę” (art. 445 § 1 kc) jest zależne od oceny zróżnicowanego zespołu okoliczności (m.in. intensywności i czasu trwania cierpień fizycznych i psychicznych, trwałości następstw uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia, wieku poszkodowanego, jego sytuacji rodzinnej, szans powodzenia na przyszłość) i ich względnej wagi na tle konkretnej sprawy
z dnia 28 września 2001 r.
III CKN 427/2000
Pojęcie „sumy odpowiedniej” użyte w art. 445 § 1 kc ma charakter niedookreślony. W judykaturze wskazane są kryteria, którymi należy kierować się przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia. Zadośćuczynienie ma mieć przede wszystkim charakter kompensacyjny, wobec czego jego wysokość nie może stanowić kwoty symbolicznej, lecz musi przedstawiać jakąś ekonomicznie odczuwalną wartość. Jednocześnie wysokość ta nie może być nadmierna w stosunku do doznanej krzywdy, ale musi być „odpowiednia” w tym znaczeniu, że powinna być - przy uwzględnieniu krzywdy poszkodowanego - utrzymana w rozsądnych granicach, odpowiadających aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życiowej społeczeństwa.
Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 7 października 1998 r.
I CKN 418/98
Dla oceny, czy określona suma jest „odpowiednim”, w rozumieniu art. 445 § 1 kc, zadośćuczynieniem za doznaną krzywdę nie ma wpływu sytuacja - w szczególności majątkowa - sprawcy szkody.
Wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie
z dnia 8 grudnia 1992 r.
I ACr 429/92
Określenie „odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę” (art. 445 § 1 kc) jest zależne od oceny zróżnicowanego zespołu okoliczności (m.in. intensywności i czasu trwania cierpień fizycznych i psychicznych, trwałości następstw uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia, wieku poszkodowanego, jego sytuacji rodzinnej, szans powodzenia na przyszłość) i ich względnej wagi na tle konkretnej sprawy
Zadośćuczynienie: wysokość
Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 21 września 2005 r.
V CK 150/2005
Zdrowie jest dobrem szczególnie cennym. Przyjmowanie stosunkowo umiarkowanych kwot zadośćuczynienia w przypadkach ciężkich uszkodzeń ciała prowadzi do deprecjacji tego dobra. Długotrwałe leczenie i jego trwałe następstwa mające wpływ na zdrowie psychiczne poszkodowanego przemawiają za brakiem możliwości znacznego obniżenia zadośćuczynienia zasądzonego przez sąd I instancji na podstawie art. 445 § 1 kc.
Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 28 czerwca 2005 r.
I CK 7/2005
Na rozmiar krzywdy, a w konsekwencji wysokość zadośćuczynienia, składają się cierpienia fizyczne i psychiczne, których rodzaj, natężenie i czas trwania należy każdorazowo określić w okolicznościach konkretnej sprawy. Mierzenie krzywdy wyłącznie stopniem uszczerbku na zdrowiu stanowiłoby niedopuszczalne uproszczenie nie znajdujące oparcia w treści art. 445 § 1 kc.
Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 22 czerwca 2005 r.
III CK 392/2004
Określenie wysokości zadośćuczynienia powinno być dokonane z uwzględnieniem wszystkich zachodzących okoliczności. Zarówno okoliczności wpływające na wysokość zadośćuczynienia jak i kryteria ich oceny muszą być rozważane indywidualnie w związku z konkretną osobą poszkodowanego. Nie jest więc wystarczające stwierdzenie przez sąd, że przesłanką zadośćuczynienia jest ból i cierpienie będące następstwem urazu ciała, lecz konieczne jest wskazanie konkretnych okoliczności charakteryzujących związaną z tym krzywdę.
z dnia 21 września 2005 r.
V CK 150/2005
Zdrowie jest dobrem szczególnie cennym. Przyjmowanie stosunkowo umiarkowanych kwot zadośćuczynienia w przypadkach ciężkich uszkodzeń ciała prowadzi do deprecjacji tego dobra. Długotrwałe leczenie i jego trwałe następstwa mające wpływ na zdrowie psychiczne poszkodowanego przemawiają za brakiem możliwości znacznego obniżenia zadośćuczynienia zasądzonego przez sąd I instancji na podstawie art. 445 § 1 kc.
Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 28 czerwca 2005 r.
I CK 7/2005
Na rozmiar krzywdy, a w konsekwencji wysokość zadośćuczynienia, składają się cierpienia fizyczne i psychiczne, których rodzaj, natężenie i czas trwania należy każdorazowo określić w okolicznościach konkretnej sprawy. Mierzenie krzywdy wyłącznie stopniem uszczerbku na zdrowiu stanowiłoby niedopuszczalne uproszczenie nie znajdujące oparcia w treści art. 445 § 1 kc.
Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 22 czerwca 2005 r.
III CK 392/2004
Określenie wysokości zadośćuczynienia powinno być dokonane z uwzględnieniem wszystkich zachodzących okoliczności. Zarówno okoliczności wpływające na wysokość zadośćuczynienia jak i kryteria ich oceny muszą być rozważane indywidualnie w związku z konkretną osobą poszkodowanego. Nie jest więc wystarczające stwierdzenie przez sąd, że przesłanką zadośćuczynienia jest ból i cierpienie będące następstwem urazu ciała, lecz konieczne jest wskazanie konkretnych okoliczności charakteryzujących związaną z tym krzywdę.
1/12/2009
Czy wybrać firmę odszkodowawczą ?
Uważaj komu powierzasz dochodzenie odszkodowania – radzi „Rzeczpospolita”(Nr z 06.03.2008 r.). Dziennik podaje, że prowizje sięgające 50 proc., przetrzymywanie pieniędzy, ograniczanie się do wysyłania skargi, brak kwalifikacji czy możliwości reprezentowania przed sądem, a nawet karalność – to tylko niektóre z „grzechów”, jakie popełniają firmy pośredniczące w uzyskaniu pieniędzy od towarzystw. A wyrażenie zgody na przekazanie odszkodowania bezpośrednio na konto pełnomocnika jest niebezpieczne. Do Rzecznika Ubezpieczonych wpływają skargi od osób, które z tego powodu otrzymały pieniądze z dużym opóźnieniem, w dodatku okrojone o wysoką prowizję. W opinii gazety, właśnie ze względu na prowizyjny system wynagradzania, nieuczciwi pośrednicy najchętniej pomagają wtedy, gdy poszkodowanemu należy się zadośćuczynienie za krzywdę bądź renta, gdyż wówczas prowizja jest bardzo wysoka. Dlatego też, wybór firmy najlepiej rozpocząć od zebrania opinii osób, które z usług takiej firmy korzystały – radzi w gazecie Krystyna Krawczyk, dyrektor Biura Rzecznika Ubezpieczonych. Jej zdaniem, należy też sprawdzić czy dana firma dysponuje prawnikami uprawnionymi do występowania przed sądem.
źródło: Rzecznik Praw Ubezpieczonych, Rzeczpospolita
źródło: Rzecznik Praw Ubezpieczonych, Rzeczpospolita
1/06/2009
Zadośćuczynienie: kryteria ustalania wysokości
Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 10 lutego 2004 r.
IV CK 355/2002
Przepisy kodeksu cywilnego nie wskazują kryteriów, jakie należy uwzględnić przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia pieniężnego. Kryteria te wypracowała judykatura. Zgodnie z nią, zadośćuczynienie ma przede wszystkim charakter kompensacyjny i tym samym jego wysokość musi przedstawiać ekonomicznie odczuwalną wartość, przy uwzględnieniu następstw uszkodzenia ciała i sytuacji życiowej poszkodowanego.
z dnia 10 lutego 2004 r.
IV CK 355/2002
Przepisy kodeksu cywilnego nie wskazują kryteriów, jakie należy uwzględnić przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia pieniężnego. Kryteria te wypracowała judykatura. Zgodnie z nią, zadośćuczynienie ma przede wszystkim charakter kompensacyjny i tym samym jego wysokość musi przedstawiać ekonomicznie odczuwalną wartość, przy uwzględnieniu następstw uszkodzenia ciała i sytuacji życiowej poszkodowanego.
Zadośćuczynienie: rozmiar krzywdy
Wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku
z dnia 1 lutego 2005 r.
III APa 9/2004
Zadośćuczynienie pieniężne, o którym mowa w art. 445 § 1 kc ma na celu naprawienie szkody niemajątkowej wyrażającej się krzywdą w postaci cierpień fizycznych i psychicznych dlatego ustalając kwotę zadośćuczynienia należy mieć na uwadze rozmiar cierpień fizycznych związanych z zaistnieniem wypadku jak i dolegliwości bólowe powstałe w następstwie urazu oraz długotrwałego leczenia.
z dnia 1 lutego 2005 r.
III APa 9/2004
Zadośćuczynienie pieniężne, o którym mowa w art. 445 § 1 kc ma na celu naprawienie szkody niemajątkowej wyrażającej się krzywdą w postaci cierpień fizycznych i psychicznych dlatego ustalając kwotę zadośćuczynienia należy mieć na uwadze rozmiar cierpień fizycznych związanych z zaistnieniem wypadku jak i dolegliwości bólowe powstałe w następstwie urazu oraz długotrwałego leczenia.
Zadośćuczynienie: złagodzenie cierpienia
Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z dnia 24 marca 2005 r.
VI ACa 945/2004
Celem zadośćuczynienia jest przede wszystkim złagodzenie doznanych i odczuwanych cierpień, winno ono mieć charakter całościowy i obejmować wszystkie cierpienia fizyczne i psychiczne, zarówno już doznane, jak i te, które zapewne wystąpią w przyszłości (a więc prognozy na przyszłość). Charakter kompensacyjny szkody niemajątkowej - krzywdy musi wyrażać się w odczuwalnej ekonomicznie wartości, przy czym owa odczuwalna ekonomicznie wartość ma być utrzymana w rozsądnych granicach wyznaczonych przez aktualne warunki i przeciętną stopę życiową społeczeństwa.
z dnia 24 marca 2005 r.
VI ACa 945/2004
Celem zadośćuczynienia jest przede wszystkim złagodzenie doznanych i odczuwanych cierpień, winno ono mieć charakter całościowy i obejmować wszystkie cierpienia fizyczne i psychiczne, zarówno już doznane, jak i te, które zapewne wystąpią w przyszłości (a więc prognozy na przyszłość). Charakter kompensacyjny szkody niemajątkowej - krzywdy musi wyrażać się w odczuwalnej ekonomicznie wartości, przy czym owa odczuwalna ekonomicznie wartość ma być utrzymana w rozsądnych granicach wyznaczonych przez aktualne warunki i przeciętną stopę życiową społeczeństwa.
Zadośćuczynienie: podobne przypadki
Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z dnia 14 kwietnia 2005 r.
VI ACa 791/2004
Subiektywny charakter krzywdy nie pozwala na mechaniczne kierowanie się przy ustalaniu zadośćuczynienia sumami zasądzonymi z tego tytułu nawet w bardzo zbliżonych przypadkach.
z dnia 14 kwietnia 2005 r.
VI ACa 791/2004
Subiektywny charakter krzywdy nie pozwala na mechaniczne kierowanie się przy ustalaniu zadośćuczynienia sumami zasądzonymi z tego tytułu nawet w bardzo zbliżonych przypadkach.
1/05/2009
Zadośćuczynienie: postępowanie karne
Wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku
z dnia 9 grudnia 2004 r.
II AKa 306/2004
Niezależnie od sytuacji procesowych określonych treścią § 3 art. 445 kc, osoby najbliższe nieżyjącego pokrzywdzonego opierając się na dyspozycji art. 445 § 1 kc władne są dochodzić skutecznie roszczeń z tytułu zadośćuczynienia również w trybie przewidzianym w art. 46 § 1 kk.
z dnia 9 grudnia 2004 r.
II AKa 306/2004
Niezależnie od sytuacji procesowych określonych treścią § 3 art. 445 kc, osoby najbliższe nieżyjącego pokrzywdzonego opierając się na dyspozycji art. 445 § 1 kc władne są dochodzić skutecznie roszczeń z tytułu zadośćuczynienia również w trybie przewidzianym w art. 46 § 1 kk.
Zadośćuczynienie: wysokość
Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 5 grudnia 2006 r.
II PK 102/2006
Wysokość zadośćuczynienia (art. 445 § 1 kc) uzależniona jest od nasilenia cierpień, długotrwałości choroby, rozmiaru kalectwa oraz trwałości następstw zdarzenia, przy uwzględnieniu również okoliczności dotyczących życia osobistego poszkodowanego. Kwestionowanie wysokości zadośćuczynienia w skardze kasacyjnej możliwe jest wówczas, gdy nastąpiło oczywiste naruszenie ogólnych kryteriów jej ustalania.
Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 10 marca 2006 r.
IV CSK 80/2005
Uwzględnianie stopy życiowej społeczeństwa przy określaniu wysokości zadośćuczynienia nie może podważać jego kompensacyjnej funkcji.
Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z roku 2006
I ACa 3/2006
Zadośćuczynienie za uszczerbek na zdrowiu ma uwzględniać, jak ważny organ został uszkodzony.
z dnia 5 grudnia 2006 r.
II PK 102/2006
Wysokość zadośćuczynienia (art. 445 § 1 kc) uzależniona jest od nasilenia cierpień, długotrwałości choroby, rozmiaru kalectwa oraz trwałości następstw zdarzenia, przy uwzględnieniu również okoliczności dotyczących życia osobistego poszkodowanego. Kwestionowanie wysokości zadośćuczynienia w skardze kasacyjnej możliwe jest wówczas, gdy nastąpiło oczywiste naruszenie ogólnych kryteriów jej ustalania.
Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna
z dnia 10 marca 2006 r.
IV CSK 80/2005
Uwzględnianie stopy życiowej społeczeństwa przy określaniu wysokości zadośćuczynienia nie może podważać jego kompensacyjnej funkcji.
Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z roku 2006
I ACa 3/2006
Zadośćuczynienie za uszczerbek na zdrowiu ma uwzględniać, jak ważny organ został uszkodzony.
Zadośćuczynienie: podstawa
Wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku
z dnia 23 września 2005 r.
I ACa 554/2005
Szczególna więź rodziców z dzieckiem, przysługująca zarówno dziecku, jak i rodzicom w prawidłowo funkcjonującej rodzinie, zasługuje na status dobra osobistego, podlegającego ochronie prawnej, przewidzianej w art. 24 § 1, art. 445 § 1, art. 448 kodeksu cywilnego.
z dnia 23 września 2005 r.
I ACa 554/2005
Szczególna więź rodziców z dzieckiem, przysługująca zarówno dziecku, jak i rodzicom w prawidłowo funkcjonującej rodzinie, zasługuje na status dobra osobistego, podlegającego ochronie prawnej, przewidzianej w art. 24 § 1, art. 445 § 1, art. 448 kodeksu cywilnego.
Subskrybuj:
Posty
(
Atom
)